Selecteer een pagina

“All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost.
From the ashes, a fire shall be woken,
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken,
The crownless again shall be king.”

Dit gedicht van J.R. Tolkien kwam vandaag op mijn pad toen ik naar de kaft van mijn Bullet Journal keek en de quote ‘Not all who wander are lost’ zag staan. Ik was benieuwd naar de oorsprong van deze quote. Zoals altijd bleek Google mijn op-twee-na beste vriend te zijn in het vinden van antwoorden en werd ik verblijd door dit prachtige gedicht.

Ik noem Google mijn op-twee-na beste vriend omdat hij (of is het een zij?) me alleen feitelijke antwoorden kan geven. Als ik een supersnel pasta recept zoek bijvoorbeeld of als ik wil weten hoe ik een salesfunnel inricht.

Maar zelfs dan heeft Google niet één antwoord. Er zijn vaak wel duizenden of miljoenen mogelijke antwoorden op een vraag. En hoe weet je dan welk antwoord het juiste is? Welk pastagerecht bij jouw smaak past en welke manier van je salesfunnel inrichten bij jou en jouw bedrijf past? Google weet de antwoorden op die vragen niet, omdat hij jou niet kent.

Om te weten of ik pasta primavera of pasta pesto wil maken die avond moet ik dus altijd een beroep doen op mijn op-een-na beste vriend. Dat ben ik zelf. Ik weet wat ik lekker vind of waar ik zin in heb.

En ik hoor je denken: ‘Waarom ben JIJ niet je allerbeste vriend?’

Nou, omdat ik soms ook de antwoorden niet weet. Omdat ik de waarheid voor mezelf niet altijd kan zien. Ik – zoals elk mens- vol zit met blinde vlekken en overtuigingen die ik mezelf aangeleerd heb. Omdat ik een innerlijke criticus heb die wel klinkt zoals ik klink, maar die niet mijn ware ik weerspiegelt. Omdat ik soms -lees: vaak genoeg- bang ben en daardoor dingen doe waarvan ik denk dat ik ze moet doen om leuk gevonden te worden of aardig of om succesvol te zijn.

Op die momenten is het helemaal niet handig om naar mezelf te luisteren.

Dus op de momenten dat mijn twijfel, angst of het gebrek aan vertrouwen het grootst is, heeft alleen mijn allerbeste vriend het ware antwoord.

Mijn allerbeste vriend heet ‘de fluistering van mijn verlangen’.

Het is dat stemmetje in me (en ik wéét dat jij er ook eentje hebt!) dat fluistert ‘zou het niet tof zijn om….’ of ‘eigenlijk wil ik liever….’ en ‘ik wil heel graag….’

Vul de rest zelf maar in. Het is jouw stemmetje dat fluistert. En het is je ware ik.

Als dat stemmetje fluistert zijn er twee dingen die je kunt doen:

1. Gehoor geven aan je eigen waarheid, er op vertrouwen dat het de juiste weg weet en daar je acties op baseren en onderweg de allermooiste dingen beleven en tegenkomen. ‘Not all who wander are lost’.

OF

2.  Het negeren.

Eerlijk: ik heb heel vaak voor optie 2 gekozen. Mijn eigen waarheid genegeerd en me in dromen, avonturen en acties gestort die niet de mijne waren. Dát zijn de momenten geweest dat ik verdwaalde. Succes voor het succes nastreefde. Geld om het geld nastreefde.

Met als resultaat dat ik steeds verder af kwam te staan van het leven dat ik wil leiden en de manier waarop ik wil ondernemen.

Mijn interne criticus overschreeuwde de fluistering, mijn allerbeste vriend.

Het afgelopen jaar ben ik de allergrootste zoektocht ooit begonnen. Want ik was op een punt terecht gekomen waarop ik niet eens meer precies wist hoe ik plezier moest maken.

Toen ik het plezier weer gevonden had, kwam ik beetje bij beetje mezelf weer tegen en daarmee kwam ook mijn allerbeste vriend weer bij me terug.

En deze keer besloot ik om ALLEEN nog maar voor optie 1 te kiezen. Want dat is, weet ik inmiddels, de Moeiteloze weg (nogmaals, niet de gemakkelijke).

De fluistering van mijn verlangen wil namelijk maar één ding: dat ik mezelf ben, mijn talenten met de wereld deel en de dingen doe waarvoor ik in de wieg gelegd ben.

En het mooie is: dat is ook het enige dat jouw fluistering van jou verlangt.

“Not all who wander are lost” staat er op de kaft van mijn nieuwe Bullet Journal. In dit journal leg ik mijn Moeiteloze manier van ondernemen vast. Als een blauwdruk voor alle keuzes die ik maak en de acties die daar op volgen. Het is straks mijn eigen FLOW formule.

Mijn verlangens zijn daarbij het startpunt. Elke keer weer. Als je de fluistering van je verlangen volgt kún je namelijk niet verdwalen. Je vindt altijd de weg naar huis weer terug.

De komende tijd deel ik nog veel meer over wat er allemaal voor moois staat te gebeuren nu ik volledig voor optie 1 kies. Het is veel en mooi en het komt allemaal op z’n tijd. En ik ga ook nog meer delen van mijn weg er naartoe. Waarmee ik gehoor geef aan een deel van mijn missie: ik wil ondernemers het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan.

Dat en nog veel meer volgt later.

Tot slot heb ik nog één vraag voor je: Welk verlangen fluistert er in jou?

Als je het antwoord weet, wil je me dat dan laten met een reactie op dit blog?